Ilacet wireless tashme jane realitet

E Hene, 20 Shkurt 2012 15:33

Se shpejti shprehja farmaci ambulante s’do te jete vetem nje thenie.
Pacientet qe kurojne semundje kronike si hipertensioni, osteoporoza, skleroza te shumefishta, kanceri apo edhe trajtimin e kontracepsionit, mund te perfitojne nga sistemi ne lekure te nje pajisje te vogel wireless, te kontrolluar nga distanca dhe programuar per clirimin e ilaceve sipas dozave te paracaktuara. Ju mund t’u thoni lamtumire injeksioneve te perditshme. Nuk ju duhet qe te vendosni alarmin ne telefonin tuaj per tu kujtuar per te marre pilula. Ky eshte premtimi qe japin Robert Langer dhe Michael Cima, studiues ne Institutin e David Koch te MicroCHIPS ne Boston, dhe Robert Farra, kreu i mikroprocesoreve. Ekipi zhvilloi nje test klinik pionier me prototipin e pare te pilules inteligjente, e futur direkt ne trup.

Ky studim u fillua ne janar 2011 duke perfshire shtate gra ne Danimarke te moshes midis 65 dhe 70 vjet, ne te cilat u vendos ne fund te barkut, nje mikrocip, me madhesine e nje maje gishti, duke perdorur nje procedure te thjeshte nen anestezi lokale. Atyre u ishte administruar me pas nje ilac per osteoporozen, i cili zakonisht duhet te merret intravenoze cdo dite. Pas kater muajsh - shkencetaret raportuar ne nje artikull te botuar ne internet ne Science Translational Medicine e me pas eshte paraqitur ne takimin vjetor te Shoqates Amerikane per Avancimin e Shkences (AAAS), ne Vankuver, Kanada - pajisja cliron doza te krahasueshme me injeksionet dhe pas perdorimit te saj per nje vit, densiteti i kockave ishte i ngjashme me grupin krahasimit. As nuk tregoi ndonje efekte te padeshirueshme anesore ose reagime nga ana e sistemit imunitar. Disa paciente kane raportuar se kishin harruar pothuajse qe kishin nje mikrocip ne trup.

Suksesi vjen pas 15 viteve eksperimente, qe nga mesi i viteve nentedhjete, ekipi i MicroCHIPS filloi te punoje ne mikrochipe mjekesore te implantueshme. Ne vitin 1999, rezultatet e para u botuan ne Nature dhe me pas u themelua kompania qe financoi zhvillimin e teknologjise. Sipermarrja nuk ka qene e lehte. Duhej gjetur nje menyre per te mbyllur ne menyre hermetike doza te ilacit ne kontenitor te vegjel e te vecante, me madhesine e nje koke gjilpere, ne menyre qe te hapet sipas nje renditjeje te kontrroluar neper vena. "Secili prej konteniereve eshte i mbuluar nga nje shtrese e holle ari, e cila mbron ilacin per vite, duke i ndaluar rrjedhjen", thote Langer. "Kur chipi e merr sinjal wireless shkrin arin, dhe ben shkarkimin e ilacit direkt ne gjak." Pas zgjidhje gjeniale te ketij problemi, lindi nje tjeter. Ne studimet e kafsheve, studiuesit kane vene re se rreth pajisjes eshte formuar nga nje membrane kolagjene fibroze. Frika ishte se membrana mund te zvogeloje absorbimin e ilacit, por per fat te mire kjo nuk ndodhi.

Pajisja ende nuk eshte e persosur. Per momentin sinjal wireless punon vetem brenda disa centimetrave dhe ka vend per rreth njezet doza farmakologjike. Shkencetaret e mikroprocesoreve kane njoftuar tashme se ata jane duke zhvilluar pajisje me rreth 400 mini-doza, duke bere te mundur terapi qe zgjasin per rreth nje vit apo me shume. "Ne te ardhmen ju mund te keni me te vertete nje farmaci ne nje chip", thote Langer.
Perfitimet shendetesore jane te medha, sidomos per pacientet me semundje kronike te cilet, pas nje kohe te caktuar, kane tendence te braktisin trajtim. "Chipi do te eliminonte problemin te aderimit me trajtimin, duke hapur rrugen per terapi te ilaceve plotesisht te automatizuar," thote Cima. Nese gjithcka shkon sipas planit, pajisja mund te hyjne ne treg ne pese vitet e ardhshme.